Logo Xanthi S

Xanthi S

Η ηγεσία όπως την έχω ζήσει στο εξωτερικό

Δεν υπάρχουν τέλεια αφεντικά, ή μήπως υπάρχουν;

Κοιτάζω το ρολόι και η ώρα είναι 5. Μαζεύω τον λαπτοπ μου, το βάζω στην τσάντα μου, πιάνω το παλτό μου, χαιρετιόμαστε με τους συναδέλφους που πάμε όλοι προς την έξοδο της εταιρείας, και μπαίνω στο αυτοκίνητο μου να επιστρέψω σπίτι. Δεν θα ανοίξω λαπτοπ στο σπίτι, και ότι μήνυμα έρθει από την δουλειά, θα το αγνοήσω.  Που πραγματικά δεν έρχεται μετά τις 5 σχεδόν ποτέ.

Ξέρω ότι από τις 5 το απόγευμα ως τις 8 το πρωί της επόμενης μέρας, δεν οφείλω να ασχοληθώ με την δουλειά μου.
Ενημερωτικά, εργάζομαι 8-5 με ως μια ώρα μεσημεριανό διάλειμμα αλλά αν αποφασίσω να πάρω μισάωρο διάλειμμα τότε μπορώ να φύγω νωρίτερα από τη δουλειά στις 4:30.

Υπάρχουν άλλοι που ξεκινούν 7:30, αν η εταιρεία τους επιτρέπει το λεγόμενο flex (flexible) ωράριο ώστε αν πάρουν μισή ώρα διάλειμμα να τελειώσουν την εργασία στις 4.
Με τον τρόπο αυτό, δουλεύουν το 8ωρο και έχουν και το διάλειμμα τους. Επίσης υπάρχουν και επιπλέον επιτρεπόμενα διαλείμματα που είναι μέσα στο 8ωρο.

Οι νόμοι και στην Ελλάδα και στην Σουηδία που κατοικώ, περί ωραρίων δεν θεωρώ ότι έχουν μεγάλες διάφορες καθώς και στην Ελλάδα έχουμε το διάλειμμα δια νόμου όπως και στη Σουηδία. Ποσό όμως ακολουθούμε τους νόμους στις δυο χώρες;

Που είναι η διαφορά;

Είναι επειδή τα αφεντικά είναι καλά, ή γίνονται καλά αφεντικά επειδή υπάρχουν κανόνες που οφείλουν να ακολουθήσουν;

Δεν είμαι ειδικός επιστήμονας σε ανθρώπινες σχέσεις, αλλά θα σας πω την δική μου εμπειρία ως Ελληνίδα του εξωτερικού.

“Ωχ, άλλος/η μία που έφυγε και θα μας πει πόσο ωραία είναι έξω;” μπορεί να σκεφτείτε και δεν θα σας αδικήσω καθώς και εγώ η ίδια το έχω κάνει το λάθος να εκφραστώ έτσι ώστε να πω “εδώ στο εξωτερικό είναι καλύτερα από την Ελλάδα” και δυστυχώς ή ευτυχώς δεν είμαι η μόνη.

Μετά από χρόνια και πολλή εσωτερική δουλειά, κατάλαβα όμως ότι δεν είναι σωστό και δίκαιο να εκφραζόμαστε έτσι καθώς δε μπορούμε να συγκρίνουμε ισότιμα.

Μακρηγορώ όμως και δεν είναι αυτό το θέμα.

Το θέμα είναι, και ίσως ναι, αυτό να είναι καλύτερο στο εξωτερικό από ότι στην Ελλάδα, χωρίς να είναι η γενική αλήθεια, ότι ναι τα αφεντικά είναι καλύτερα, ή μάλλον, τα αφεντικά σέβονται τους κανόνες και τους εργαζομένους. Δηλαδή ακόμα και εσύ ως αφεντικό να μην είσαι καλό αφεντικό, οι νόμοι τουλάχιστον στο θέμα ωραρίου, δεν θα σε αφήσουν να κάνεις ότι θέλεις. Φυσικά υπάρχουν παντού εξαιρέσεις.

Αλλά αυτό που θέλω να πως είναι ότι στα 15 μου χρόνια στη Σουηδία, ποτέ, εκτός από 1-2 μετρημένες στα δάχτυλα φορές, δεν χρειάστηκε να δουλέψω πέρα από το ωράριο εργασίας μου.

Αν πάρουμε το 8-5, με μία ώρα μεσημεριανό, μετά τις 5 ο χρόνος είναι δικός μου να τον περάσω όπως θέλω. Η δουλειά συνεχίζεται την επόμενη ημέρα. Δεν υπάρχουν τρελά deadlines που να τα θέλουν έτοιμα στις 9 το βράδυ ή στις 6 το πρωί. Και πάλι βέβαια, υπάρχουν εξαιρέσεις και αναφέρομαι σε υπαλλήλους γραφείου ή γενικά σε εταιρείες που ακολουθούν σωστά ωράρια εργασίας. Αλλά ξέρετε κάτι, ακόμα και τα αφεντικά, ή τέλος πάντων οι μάνατζερ, οι διευθυντές, και αυτοί έχουν οικογένειες και φίλους, και αυτοί μετά τις 5 σπίτι τους είναι.

Εδώ βέβαια υπάρχουν οι εξαιρέσεις που ίσως γίνεται κανόνας, διότι το ξέρω και από δική μου εμπειρία, αν έχεις δική σου επιχείρηση ή αν δουλεύεις ως freelancer, η δουλειά δυστυχώς δεν σταματά ποτέ, και συχνά αυτός ή αυτή που είναι στην κορυφή, πάντα κάθεται και δουλεύει ως αργά, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση.

Με το άρθρο αυτό θέλω να συγκεντρωθώ στο ποσοστό των ανθρώπων που έχουν μια ηγετική θέση σε μια εταιρεία και που έχουν την ευθύνη ενός αριθμού υπαλλήλων, έχουν μια ομάδα από κάτω τους.

Επίσης να σημειώσω ότι μένω σε μια πόλη της  Σουηδικής επαρχίας. Σίγουρα η ζωή εδώ είναι πιο ήρεμη από τις μεγαλουπόλεις, αλλά και πάλι, και εκεί που έχω γνωστούς και συγγενείς, κατά μέσο όρο ή εργασία σταματάει γύρω στις 4-5 το απόγευμα.

Βλέπετε, εδώ αναγνωρίζουν οι διευθυντές ότι ο υπάλληλος για να είναι αποδοτικός, πρέπει να ξεκουραστεί. Υπάρχει νόμος που ορίζει ότι ο κάθε εργαζόμενος πρέπει μέσα στο 24ωρο να ξεκουράζεται 11 ώρες. Δηλαδή ακόμα και αν η εργασία του απαιτεί να δουλέψει υπερωρίες, δεν πρέπει να χάσει αυτές τις 11 ώρες ξεκούρασης. Δια νόμου.

Φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις και έχουν προνοήσει και για τους εργαζόμενους νυχτερινής βάρδιας, και φυσικά ο κόσμος δεν είναι τέλειος και υπάρχουν αποκλίσεις και σίγουρα παραδείγματα που δεν έχω ζήσει. Δηλαδή τι να πούμε για γιατρούς και νοσοκόμους/ες, αυτούς τους καθημερινούς ήρωες.

Αυτό που θέλω να τονίσω είναι λίγο πιο φιλοσοφικό, και θέλω να σταθώ στον ρόλο της ηγεσίας και τι επίπτωση μπορεί να έχει στην καθημερινότητα, στην ζωή των εργαζομένων.

Αν το αφεντικό, ο διευθυντής, η μάνατζερ, δεν είναι διατεθειμένοι να δεχθούν ότι οι εργαζόμενοι τους έχουν ανάγκη την ξεκούραση και έχουν δικαίωμα να περνούν χρόνο με την οικογένεια τους, ή τους φίλους τους ή μόνοι τους να ξεκουραστούν στο σπίτι τους, τότε λυπάμαι δεν κάνουν καλά την δουλειά τους και οι ίδιοι με αυτήν τη νοοτροπία κοστίζουν χρήματα στην επιχείρησή τους. Υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα αυτοί; Φυσικά και όχι, αλλά υπάρχουν και στην Ελλάδα.

Γιατί δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους θα ρωτήσετε;

Γιατί το να πιέζεις τους υπαλλήλους σου να δουλεύουν παραπάνω, αν ξεκινούν εργασία στις 8 το πρωί και κάθονται στο γραφείο ως τις 6-7 το απόγευμα, στην καλύτερη περίπτωση, για να τελειώσουν τη δουλειά, φτάνοντας τα 10ωρα και 12ωρα σε καθημερινή βάση, στερείς από τα άτομα αυτά την τόσο σημαντική ξεκούραση η οποία θα τους κάνει πιο αποδοτικούς. Αν είμαστε συνέχεια κουρασμένοι, προφανώς και δεν θα αποδώσουμε στη δουλειά μας.

Για να μην πω ότι θα αρχίσουν τα αρνητικά συναισθήματα προς το αφεντικό και προς την εταιρεία, καθώς το “ωχ, πάλι πρέπει να μείνω στο γραφείο” όταν γίνεται επανειλημμένα θα δημιουργήσει αισθήματα δυσαρέσκειας που στη συνέχεια θα οδηγήσουν σε μειωμένη αποδοτικότητα, σε μειωμένο κίνητρο για εργασία, νιώθουν έλλειψη σεβασμού και όλα όσα μπορείτε να φανταστείτε. Και σε βάθος έρχεται και η υπερκόπωση ή το burn out.

Δεν πιστεύω ότι όλα τα αφεντικά είναι έτσι. Αλλά υπάρχουν. Δεν είναι υγιής αυτός ο τρόπος εργασίας. Η ελευθερία μετά την δουλειά, η ξεκούραση, είναι απαραίτητη για να χαλαρώσει ο εγκέφαλος, να μην πάθουμε συμπτώματα υπερκόπωσης. Η εργασία είναι κάτι που θα πρέπει να μας γεμίζει, και προφανώς  να πληρώνει τους λογαριασμούς μας, σε όποια χώρα και αν κατοικεί κανείς.

Εδώ θα ήθελα να προσθέσω ότι δεν είναι όλα τα αφεντικά καλοσυνάτα από την καρδία τους και μόνο, στις χώρες όπως εδώ στη Σουηδία που μένω όπου τηρείτε αυστηρά το ωράριο. Αλλά ακόμα και αν αυτοί είναι workaholic και κατά βάθος θα ήθελαν και οι υπάλληλοι τους να είναι, ξέρουν ότι δε μπορούν να το απαιτήσουν αλλά είναι και ενημερωμένοι, εκπαιδευμένοι ότι ναι, κοίτα, εγώ μπορεί να θέλω να λιώσω στη δουλειά, αλλά δεν μπορώ να τους υποχρεώσω να το κάνουν. Δεν θέλω να τους κάψω, να τους κουράσω. Τους θέλω ξεκούραστους, να συνεχίσουν με υψηλή απόδοση.

Και γι’ αυτό το κράτος προνόησε και λέει όχι guys, όταν το ωράριο τελειώνει, ο υπάλληλος πάει σπίτι του.

Αν τώρα υπάρχει θέμα ότι καθυστερεί να τελειώσει η παράδοση της εργασίας γενικότερα, τότε πάμε σε άλλα θέματα όπως πχ, μήπως ο υπάλληλος είναι υπερφορτωμένος/η; Μήπως η εσωτερική οργάνωση θέλει ρύθμιση;  Μήπως δεν έχουν τα απαραίτητα προσόντα που σε αυτή την περίπτωση εσύ διευθυντή οφείλεις να τον/την εκπαιδεύσεις ή να βοηθήσεις με κάποιο τρόπο ή μήπως έχουν τα προσόντα αλλά είναι σε ένα μη ιδανικό πόστο; Υπάρχουν τόσα πολλά άλλα ερωτήματα που πρέπει απαντηθούν πρώτα, και προσωπική μου άποψη είναι ότι το ωράριο δεν είναι μέσα σε αυτά.

Σε αυτό το σημείο να ξαναπώ ότι δεν θέλω να κάνω σύγκριση ότι έξω είναι καλύτερα και ότι μέσα (Ελλάδα) είναι χειρότερα. Σε καμία περίπτωση. Αλλά σίγουρα έχουμε κάποιες ελλείψεις και με αυτό το άρθρο αν μπορέσω να βοηθήσω έστω έναν μάνατζερ, έναν διευθυντή, ένα αφεντικό να μαλακώσει λίγο, και να καταλάβει ότι οι υπάλληλοι θα σε βοηθήσουν περισσότερο αν τους βοηθήσεις και εσύ, αν τους σέβεσαι, αν τους επιτρέπεις να κάνουν το αυτονόητο, δηλαδή να ξεφεύγουν από την δουλειά, τότε δεν θα σε αφήσουν και θα δουλέψουν μαζί σου για να πετύχετε τους στόχους της εταιρείας.

Αλλιώς, στην πρώτη καλύτερη ευκαιρία, έφυγαν.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments